Een opvallende verschijningen, aan de randen geel gekleurd, de
vruchtlchamen zijn oranje-geel. Deze korstmos komt veel op
oude muren voor, en daar wijst de latijnse naam ook op:
Een close-up waar zowel de de bladeren als de apthecia goed
te zien zijn, dit dooiermos groeit op een zeedijk.
Groot dooiermos
Groot dooiermos groeit op basische ondergrond, dus bijvoorbeeld
beton en basalt. Groot dooiermos komt steeds meer voor
door de toename van ammoniak in de lucht, een afvalproduct
van de veeteelt.
Groot dooiermos is verreweg het meest voorkomend van de
gele korstmossen. Het behoord tot de bladvormige lichenen
en dat is ook eenvoudig te zien. Er zijn grote lobben.
Centraal zijn de donkere oranje apothecien te zien.
Ontbreken deze dan is het oranje dooiermos.
Korstmossen
Korstmossen zijn taaie organismen welke op de meest
onwaarschijnlijke plaatsen kunnen overleven, waar de
planten het niet meer redden. Bijvoorbeeld in de woestijn,
op de Zuidpool, in hooggebergte.
symbiose
Korstmossen zijn een samenwerking tussen schimmels en algen.
De schimmel is op de alg aangewezen, de algen komen ook zonder
de schimmel voor. Door deze samenwerking kunnen beide organismen
overleven. De meeste korstmossen kunnen leven van wat in de
lucht voorkomt. Ze hebben wel wortels maar deze dienen voor de
aanhechting niet voor de opname van stoffen. Omdat korstmossen
van de lucht afhankelijk zijn , zijn ze erg gevoelig voor
luchtverontreiniging.