Kannibalisme bij kruisspinnen is een normaal verschijnsel.
Een foto gemaakt in een warme novembermaand door cornelis van Mierlo een natuurliefheber.
Het vrouwtje eet vaak het bevruchtend mannetje op,
maar ook collega's zijn niet veilig: Een vrouwtje
spint hier een ander vrouwtje in.
Het web van de kruisspin .
Het bouwen van een web
De kruisspin zoekt eerst een goede plek voor zijn web.
Het web wordt bij voorkeur zo geplaatst dat aan een
zijde zich iets bevindt wat insecten aantrekt zoals bloemen.
Wanneer zo'n plek gevonden is laat de kruisspin
eerst een draad recht omlaag (a).
En vervolgens een draad onderlangs (b),
c en d complementeren het raamwerk .
De lijn e wordt van boven naar beneden getrokken,
en bepaalt het middelpunt waar vde spin een draadkluwen
produceert (f). de draadspaken worden nu getrokken.
De spin let goed op dat het middelpunt in het midden
blijft en past de spanning in de draden aan met
behulp van een spandraden (i).
Waneer de draadspaken voltooit zijn dan wordt vanuit
het middelpunt begonnen met de kruldraden. De kruldaden
zijn dus een lange spiraal en worden veel slapper
geweven, zodat zij iets slap hangen.
Bereikt de kruisspin een spandraad (j) dan stopt het dier
en gaat dan van buiten naar binnen. Het aantal kruldraden
verdubbelt dan. Het web is nu klaar.
De spin neemt nu plaats met de kop omlaag.
Het dier wacht op trillingen veroorzaakt door de prooi,
meestal een mug of vlieg.
De kruisspin in haar web.
Het web van de kruisspin in de morgendauw. Een prachtige herfstfoto van Bert Veerman.
Voor meer van zulke foto's kijk bij zijn Fotopagina
Bij regen en nachtvorst schuilt de kruisspin tussen
bladeren maar neemt een zg telegraafdraad mee waarmee
het in contact blijft met het web. Te grote prooidieren beschadigen het web,
ook harde wind, regen en nachtvorst.
De draad verlaat het lichaam door een spintepel.
Het web is klaar, de kruisspin wacht af.
Al deze mooie foto's zijn van
adri
Stumble It!