De bloeiperiode is vanaf midden juli tot het einde
van de zomer maar er zijn veel uitzonderingen .
De bloemen openen om 11 uur s'ochtends en
sluiten om 4 uur in de middag.
de verzorging van waterlelies
Enkele tips voor waterlelies: geef geen kunstmest of bijvoeding:
De bladeren gaan wel sneller groeien , maar de bloemen juist
niet. Zorg dat de water lelie niet het oppervlakte bedekt,
want dan komt er geen zonlicht in het water en verdwijnt
de zuurstof uit het water,30% bedekking is het maximum.
Waterlelies verdragen alleen stilstaand water,
een watervalletje of een filter veroorzaakt stroming
in het water, en zorgt ervoor dat er geen bloemen komen.
Aangevreten bladeren niet afbreken , want dan gaat het
onderwaterdeel rotten.
Een waterlelie wil veel zon en eigenlijk geen schaduw.
De rhizomen van Waterlelies graven zich in de bodem van
de vijver en zijn na verloop van de tijd niet meer
te verwijderen. Het beste is dus een plastic vijvermandje
om dit probleem te voorkomen.
Wanneer bladluizen de waterlelies aantasten , zijn deze
eenvoudig weg te spuiten met een tuinslang.
Beroemde waterlelies en hun kwekers
Joseph Latour-Marliac (1830-1911) heeft de bekende hybriden
met de naam 'Marliacea' voortgebracht, waterlelies met
roodachtig gevlekte bladeren. Een bekende en goed verkrijgbare
'Marliacea' is de Nymphaea 'Comanche' met lichtroze bloem-
bladeren welke steeds donkerder worden totdat ze vuurrood zijn.
Otto Froebel (1810 - 1893) bracht de hybriden met de naam 'Froebelii'
voort , met geurende bloemen en een lange bloeitijd tot ver
in de herfst in ondiepe vijvers.
Dit is de variant " Nymphaea 'Marliacea Albida'", de bloem verkleurd
uiteindelijk in een stralend wit en er is een hoge bloemen opbrengst.
Dit is de variant " Nymphaea 'Escarboucle'", met granaatrode bloemen
en kelkbladen welke karmijnrood gestreept zijn.
koningin
De waterlelie is de koningin van de vijver, en speelt een rol in vele sprookjes en gedichten .
De dichter Frederik van Eeden gebruikte de waterlelie als logo.
waterlelie
Nymphaea alba
Prachtige waterplanten met grote hartvormige drijfbladeren en opzienbarende bloemen.
Voor de natuurvijver en het inheemse terrarium zijn de winterharde soorten
Waterlelie groeit met een wortelstok in de modderbodem, in het voorjaar komen daar de
bladeren aan. In het begin opgerold en onder water, daarna drijvend op het oppervlakte.
De bloemen zijn bij mooi weer te zien en gaan s´nachts dicht. Deze plant kan ook in meters
diep water groeien dankzij
de lange wortelstokken.
De eitjes van de grote Poelslak aan de onderzijde van het
blad van de Waterlelie.
vrienden van de waterlelie
Dit is een plant met erg veel vrienden: allereerst de kikkers, Groene en
in minder mate de bruine kikker gebruiken de bladeren als lanceerplatform.
En natuurlijk de gele plomp die altijd te vinden is waar de witte waterlelie groeit
En de vele kevers die in de avonduren een schuilplaatsje zoeken om de kou van de zomernacht te ontlopen
Zij kruipen in de bloem voor deze zich sluit.
gele plomp en waterlelie
Gele plomp is de grote concurrent in de natuur, en is
iets sterker dan de waterlelie. Beide soorten zijn
nauw verwant. Wanneer er geen stroming is kan de
waterlelie zich handhaven, maar bij stroming zal de
gele plomp sel gaan overheersen. In een vijver met Z
een pomp of fontein zal een waterlelie langzaam verdwijnen.
Er zijn te veel soorten om te benoemen. De witte waterlelie is de bekende waterlelie van de vennen en plassen
winterhard. Een plant die last heeft van de vraatzucht van kevers. Stekeltjes bieden daar bescherming aan.
de grote bloem
De bloem van de waterlelie bestaat uit grote buitenste kelkbladen,
welke bij het naar binnengaan veranderen in meeldraden,
A= buitenste kelkblad
F= binnenste meeldraad
De buitenste bladen vouwen om de meeldraden heen:
De waterlelie
Ik heb de witte water-lelie lief,
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit in 't licht.
Rijzend uit donker-koele vijvergrond,
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart.
Nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer...
