Zuring
Veldzuring
Rumex Acetosa
Zuring is veelvoorkomende plant, en komt voor op
vochtige gronden, vaak in gezelschap van Fluitekruid en
Boterbloem.
Zuring heeft een interresante eigenschap: de bladeren zijn eetbaar.
En dan valt de zure smaak op. In de oorlogstijd werd veldzuring als
groente gegeten, iets waarvoor het minder geschikt is :
Alle Zuring bevat oxaalzuur, een stof welke calcium onttrekt aan de botten.
Sterke punten van Veldzuring
Ridderzuring bereikt op voedselrijke gronden een enorme groeisnelheid,
en wordt tot een halve meter hoog.
Zuringzaad kan een mensenleven lang in de grond wachten tot de
ontkiemingskansen goed zijn. Door de zure smaak wordt het
gemeden door paarden, konijnen zijn er dol op.
Vijanden van Veldzuring
Veldzuring heeft vooral last van een bladvlekziekte.
Zuring of Rumex acetosa
Ridderzuring in de moestuin
Een hardnekkig onkruid, moeilijk uit te roeien.
maatregelen die genomen kunnen worden:
- voorkom dat zuring zaad gaat vormen. dit is de
meest effectieve manier. Dus ga zuring te lijf
voor het bloeien. Steek de zuring uit.
- Gooi de verwijderde zuring niet op de composthoop,
zuringzaad kan tot 70 jaar lang kiemkracht behouden.
- MCPA 2,0 liter per hectare dit is een weinig
effectieve bestrijdingsmethode.
Zuring kan weilanden roodkleuren, hier samen
met de Scherpe Boterbloem
zuring in recepten
voor tuinzuring, klik
hier.
Zuring kan heel goed gebruikt in plaats van citroen of
azijn , bijvoorbeeld in de sla: knip de jonge blaadjes
fijn, en strooi ze door de sla.
zuringsoep met zalm
de basis voor zuring soep is 1kg aardappelen (15 minuten gekookt),
200 gram zalm , en 300 gram zuring-blad en
2 groentenbouillion blokjes: dit alles
even samen verwarmen en dan pureren in een blender of mixen.
voeg eventueel spekjes of room of gebakken uien toe.
|
|
Stumble It!